رازهای فضایی که کسی قادر به توضیح آن نیست

رازهای فضایی که کسی قادر به توضیح آن نیست

فضای بالای سر ما پر از اسرار و شگفتی های بی نهایت است، پدیده های غیر قابل توضیح که دانشمندان سخت به دنبال یافتن پاسخی برای آنها هستند

سیاهچاله ها

جاذبه سیاه چاله بسیار قوی است که حتی نور هم نمی‌تواند از آنها فرار کند و بدون تابش نور آن‌ها هیچ وقت دیده نمی‌شوند. ما فقط می‌توانیم اثرات جاذبه آنها بر روی اشیا اطرافشان را ببینیم. وقتی یک ستارهٔ بزرگ می‌میرد، یک انفجار بزرگ رخ می‌دهد. مرکز ستاره بعد از انفجار باقی می‌ماند و چون بسیار فشرده است تشکیل یک سیاه چاله را می‌دهد.به هر حال همه می‌دانیم سیاهچاله‌ها چطور کار می‌کنند، اما در واقعیت هنوز یکی از آنها را تا به حال به صورت مستقیم مشاهده نکردیم و از روی تاثیرات اجرام اطرافشان آنها را تشخیص داده‌ایم. این اجرام برای تلسکوپ‌هایی با پرتو الکترومغناطیس، نوری یا پرتو ایکس اخترشناسان غیر قابل رویت هستند و باید از روی امواج گرانشی یا تاثیرات اجرام ِ کیهانی اطرافشان در فضا- زمان آنها را تشخیص دهیم.

سیاه چاله

فضای خالی عظیم

فضای خالی عظیم  به شکل عجیبی خالی از “ماده” و “ماده تاریک” هستند و بر خلاف سیاهچاله ها نور از طریق خلا و از میانشان عبور می کند، همچنین دانشمندان معتقدند که این فضاهای خالی دارای انرژی تاریک هستند. قطر بزرگترین فضای خالی شناسایی شده در کیهان حدود ۱٫۳ میلیارد سال نوری میباشد.

ماده تاریک

وقتی سرعت حرکت یک جسم مثلاً یک کهکشان به دور حرکت مرکز یک خوشه کهکشانی را اندازه می‌گیرند، عددی که به‌دست می‌آید، خیلی بیشتر از آن است که جرم آن خوشه کهکشانی بتواند چنین سرعتی را تأمین کند.

پس باید ماده‌ای وجود داشته‌باشد که تأمین‌کننده این سرعت است ولی ما قادر به آشکارسازی این ماده نیستیم. برای همین به آن «ماده تاریک» می‌گویند. هنوز هیچ کاندید خوبی برای ماده تاریک پیشنهاد نشده و این پدیده توجیه درست و درمانی ندارد و یکی از موارد حل نشده نسبیت عام است.

گرچه ماده تاریک خود یک معماست اما به توضیح بسیاری از مسائل ناشناخته ی کیهان کمک می کند. کیهان شناسان معتقدند که ۲۷ درصد عالم از ماده تاریک تشکیل شده است. ماده تاریک از سیاهچاله ها ساخته نشده، اما یک تئوری می گوید ماده تاریک در عالم از عناصر سیاهچاله های نخستین شکل گرفته است.

انرژی تاریک

علاوه بر ۲۷ درصد از عالم که از ماده تاریک ساخته شده، مقدار زیادی به شکل انرژی تاریک است که ۶۸ درصد هر آنچه که در کیهان هست را تشکیل می دهد(ماده معمولی که ما میشناسیم فقط حدود ۵ درصد از عالم است). همانند ماده تاریک در مورد انرژی تاریک نیز چیز زیادی نمی دانیم اما فرضیه موجود این است که انرژی تاریک علت انبساط ِ شتاب دار کیهان است.(این در حالی است که ماده تاریک با اثرات گرانشی سرعتش را کم می کند). بیشتر اطلاعات ما در مورد ماده و انرژی تاریک از تابش پس زمینه کیهانی بدست آمده، یک نقشه ی حرارتی از کیهان که ۳۸۰ هزار سال پس ازبیگ بنگ را نشان می دهد و مربوط به زمانی که اتمهای هیدروژن برای نخستین بار داشتند شکل می گرفتند.

انرژی تاریک

جاذب ِ بزرگ

جاذب بزرگ که دارای میدان اثری حداقل برابر با سی‌صد میلیون سال نوری است از بزرگ‌ترین ساختارهای نجومی است که تاکنون شناسایی شده است. کششی وجود دارد که تمام کهکشان‌ها را به سمت خود می کشد. در هر صورت بعد از بیگ بنگ تمام کیهان در حال انبساط است، بنابراین به این نتیجه می رسیم که کهکشانها نه در مسیر رو به جلو در حال حرکتند. برخی علتش را به ماده تاریک ربط می دهند، و دیگران ادعا می کنند که کهکشان راه شیری، دید ما نسبت به چیزی که هست را مسدود می کند، یعنی ما را با سرعتی حدود ۱٫۴ میلیون مایل بر ساعت به سمت خود می کشد.

“پگی” قمر راز آلود زحل

در سال ۲۰۱۳ کاوشگر کاسینی ناسا تصویری از حلقه های زحل گرفت و اختلالی را ثبت کرد که به عقیده ی محققان یک قمر کوچک و جدید در حال ِ شکل گرفتن بود. تصاویر اخیر کاسینی نشان می‌دهد که در لبه‌ی حلقه‌های زحل نوسانی ایجاد شده که احتمالاً بر اثر شکل‌گیری جرم جدیدی در آن نواحی است.به گفته ی محققان ناسا پگی آنطور که انتظار میرفت بزرگ نشد و حتی بخشی از آن جدا و سقوط کرد. ممکن است پگی دیگر نتواند به اندازه‌ی کافی جرم پیدا کند و دوباره به قطعات کوچک‌تر بشکند پس از بررسی ها باید گفت که وضعیت “پگی” همچنان ناشناخته مانده است.

pegi

ستاره ”KIC 8462852”Tabby

ستاره ی عجیب تبی با نام علمی ستاره ی KIC 8462852  که برای اولین بار سال گذشته کشف شد و دانشمندان را با الگوی کاهش نور غیرعادی خود گیج کرد.

ستاره ی KIC 8462852 نه تنها یک نام حائز اهمیت است، بلکه یک مسئله ی عجیب و حل نشده در فاصله ی ۱۵۰۰ سال نوری از زمین میباشد. مسئله بزرگ در مورد ستاره ی تبی(Tabby) این است که حدود ۲۰ درصد ِ نور منتشر شده از آن ستاره برای ما مسدود می شود، جالب این است که سیاره ای حتی به بزرگی مشتری در آنجا تنها یک درصد از نور ِ ستاره ای مانند KIC 8462852 را مسدود میکند. پس آنجا چه خبر است؟

هنوز کاملا مشخص نیست که دلیل کاهش شدید نور دریافتی از ستاره تبی چه می تواند باشد اما طبق مقاله ای که پیش تر منتشر شد. تیم محققان تخمین زده که ممکن است دلیل این اتفاق دسته ای از دنباله دارها یا اجرام دیگر، بین دو ستاره باشد. 

برخی پیشنهاد دادند آنجا یک کره ی دایسون متعلق به بیگانگان وجود دارد که ستاره را احاطه کرده و انرژی اش را میمکد. برخی اخترشناسان نیز پیشنهاد کرده اند که یک دسته از دنباله دارها نور این ستاره را مسدود می کنند. احتمالا در مورد این ستاره به ایده های بهتری دست نخواهیم یافت، باید صبر کنیم تا ناسا تلسکوپ فضایی جیمز وب را در سال ۲۰۱۸ پرتاب کند تا اطلاعات بیشتری از آنجا بدست آوریم.

برگرفته از سایت علمی بیگ بنگ

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

چهار × 5 =